Sinds 1963

Sterke teksten

Blog

overzicht:  volledig / samenvatting

Damesvoetbal

Geplaatst op 15 april, 2019 om 10:30 Comments reacties (1)

Damesvoetbal wordt pas interessant als ze winnen van de mannen

Ik heb een vooroordeel tegen damesvoetbal. Tegen alle damessporten eigenlijk. Ik kijk er niet naar. Ze lopen, fietsen, slaan of schieten minder hard. Voor mij is alleen het snelste of hardste interessant om naar te kijken. En bij fysieke sporten zijn dat de mannen. Bij minder fysieke sporten als autoracen en schaken komen vrouwen wel mee in de top. Dat heeft Judit Polgar bewezen. Korfbal is een zeer vreemde eend in de bijt. Een goede vriend van me opperde onlangs dat tennisters minder moeten gaan verdienen omdat hun wedstrijden zo kort zijn. De voetbalsters daarentegen gaan steeds meer verdienen omdat de stadions steeds voller geraken. Ook kijken er steeds meer mensen in de media naar damesvoetbal. Ik niet. Ik volg de eredivisie, Champions League en Nederlands Elftal op de voet. Damesvoetbal ga ik pas volgen als ze teams uit de eerste divisie gaan bestrijden. Als ze winnen en zelfs teams uit de eredivisie uitdagen wordt het interessant. Ik denk alleen dat het zover nooit gaat komen. Ik verwacht dat geen enkele voetballer het risico wil lopen vd vrouwen te verliezen. Nog even afgezien van gemene overtredingen of een kopstoot. 

15 years ago

Geplaatst op 14 november, 2016 om 14:25 Comments reacties (0)

15 years ago

Ik ben deze website aan het optuigen en omdat het uploaden van een foto lang duurt schenk ik mezelf een whisky in. Een Glengoyne, vijftien jaar oud, uit een miniatuurflesje. Vijftien jaar geleden, waar was ik toen deze whisky uit de ketel het vat inging voor rijping? Bij Glengoyne! Ik passeerde de distilleerderij op weg naar de volgende herberg van de West Highland Way, die ik liep op aanraden van een collega. Het zou heerlijk zijn een week in je eentje te lopen, zonder het gezin erbij. Ik zag de distilleerderij liggen, wit en weerkaatsend in de warme herfstzon. Ik wilde wel stoppen maar moest door, met een zware rugzak. Dit is geen toeval, dit is de beloning na vijftien jaar! In die vijftien jaar is er veel met mij gebeurd (maar daarover een andere keer meer). 

Whisky top 10 (2)

Geplaatst op 10 november, 2016 om 18:15 Comments reacties (2)

Turf definitief naar de tweede plaats

Ja, en hoe staat het nu met die smaakverandering van mij, zult u zich afvragen, tien maanden nadat ik schreef dat de turfwhisky's van de eerste plek zijn verdreven. Welnu, die is blijvend. Sinds januari van dit jaar grijp ik elke avond naar een Highland dan wel Speyside whisky. Ik geniet op maandag van een Aultmore, dinsdag van een Glendronach Virgin Oak, woensdag van een Bruichladdich Organic, donderdag van een Glenmorangie Quinta Ruban (Port finish, doe 's gek), om er later op de avond een oude vertrouwde Talisker aan toe te voegen. Op vrijdag luidt de conclusie dat ik de week weer vrijwel turfloos heb doorgebracht. Nou, dat is wel eens anders geweest. Tien jaar geleden was het eerder andersom.

Smaak is natuurlijk een raar ding. Tien jaar geleden ging er ook vrijwel geen week voorbij zonder U2 gedraaid (ja, u leest het goed: gedraaid, als cd wel te verstaan) te hebben. Dat draai ik nauwelijks meer. Wat is wel dagelijkse kost? Fleetwood Mac, REM, Mark Knopfler en Loreena McKennitt. Mijn dochters weten dat onderhand wel. En het leuke is: ze gaan Fleetwood Mac steeds meer waarderen.

Moet Schotland zich nu ook zorgen gaan maken? Gaat het Beloofde Land, het heilige land van de whisky, net als U2 en Talisker, in de ijskast? Nee, dit is en zal altijd blijven het mooiste land op aarde. Ook al regent het er nog zo hard; de mensen zijn de hartelijkste die ik ken, de whisky's zijn tien keer beter dan alles wat andere landen proberen en ooit zullen maken, en de landschappen zijn ongeëvenaard. Daar zal ik nooit de brui aan geven. Tijd voor de bagpipe-cd.

Nieuwegein,

11/11/2016 (vandaag precies 98 jaar na de wapenstilstand),

00.36 uur

Zweden

Geplaatst op 10 november, 2016 om 11:00 Comments reacties (0)

Rust

Zweden staat voor rust. De uitgestrekte bossen, de stille meren, de kalme rendieren maar ook de mensen stralen rust uit. De zus van een goede vriend van me vertelde eens op een verjaardag dat ze ooit in Zweden op een terras zat en dacht dat er verder niemand was, zo stil was het. Het terras zat echter vol, met allemaal heel rustige mensen.

Ook Björn Borg was de rust zelve. Kalm sloeg hij elke bal terug, zijn opponent McEnroe tot hysterische uitbarstingen brengend.

Maar denk niet dat Zweden te rustig is. Nee, eenmaal terug op de veel te volle Nederlandse wegen waar aso’s met veel te korte lontjes agressief inhalen en de middelvinger in het verkeer tot het geijkte gedrag behoort, verlang je terug naar de Zweedse wegen, waar je soms een halfuur niemand tegenkomt. Waar de automobilist eerst een ruime bocht neemt voordat ie afslaat. Waar je stopt voor overstekende rendieren of een wild zwijn.

Zweden staat voor natuur. Waar de rivieren zo blauw zijn als je ze nergens ziet. Waar de bomen gereguleerd in papierfabrieken verdwijnen.

 

Nieuwegein

Najaar 2015

176 woorden

 

Collecte voor de HoofdLijfBeenstichting

Geplaatst op 10 november, 2016 om 10:55 Comments reacties (0)

Collecte

Collecte voor de HoofdLijfBeenstichting. Bekt niet lekker, vind ik, en ik kort het af tot Hoofdstichting. Daarmee meld ik me bij de eerste honderd adressen van mijn wijk, om daarna toch maar over te stappen op de hele naam van de stichting. ,,Heeft u wat over voor de HoofdLijfBeenstichting, mevrouw?’’ Gemiddeld heeft de bewoner van de Nieuwegeinse wijk Zuilenstein wel 2 minuten nodig om de deur open te doen. Soms sta ik al een deur verder om te merken dat de vorige deur toch nog opengaat.

Veel mensen kijken blijmoedig als ze 25 cent in de collectebus stoppen. Dat is toch een hele bijdrage, zie je ze denken. Ik vraag me af of de rijken meer geven dan de armen, maar vermoed dat dat niet zo is, eerder andersom. Anders waren ze niet zo rijk geworden. Meestgehoorde smoezen: ‘Ik geef alleen voor dieren’, ‘Ik geef alleen rechtstreeks’ en ‘Ik heb geen kleingeld in huis’. Al is dit misschien gewoon waar, want er wordt regelmatig gevraagd naar een pinautomaat. Die heb ik niet.

Als collectant krijg je ook prangende vragen. ‘Hoe lang moeten maiskolven koken, weet u dat misschien?’ ‘Is het vandaag Avondvierdaagse’? Opvallend veel mensen hebben zelf een operatie in de hoofdlijfbeenzone ondergaan. Of een familielid. Waarmee ik direct weet dat deze collecte zin heeft. De grootste gift: 5 euro, als biljet. De totale opbrengst van mijn groepje: 633,10 euro.

 

Nieuwegein

Mei 2014,

219 woorden

 

Whisky top 10

Geplaatst op 9 november, 2016 om 16:05 Comments reacties (0)

Van de troon

Twintig jaar stond hij op 1 in mijn top 10. Of mijn smaak veranderd is weet ik niet. Het moet haast wel. De keuze van een ongeturfde (unpeated) boven een (zwaar) geturfde (peated) is opvallend. Deze week ruilde ik Talisker in voor Bunnahabhain. En daarmee vond in mijn top 10 ook een eilandenruil plaats: niet langer voert Skye de lijst aan maar is Islay de nieuwe koploper. Alleen niet met een whisky – want daarover gaat het hier – waar Islay om bekend staat. Islay is het eiland van de geturfde whisky’s, en dat is Bunnahabhain 12 y.o. nou juist niet.

Turf maskeert de andere aroma’s, zei mij eens een medewerker bij Aberlour. Ik vergelijk het zelf maar met sambal in het eten: het wordt wel pittig, maar in feite proef je minder van het gerecht. Zo is het met whisky ook. Twintig jaar heb ik enkele keren per week genoten van de robuuste smaak van geturfde rokerige whisky’s als Talisker, Laphroaig en Ardbeg. En nu merk ik dat deze merken al maanden op de linkerflank van het whiskyvak in de Ikea-kast staan, vrijwel werkloos. Dat is best vreemd.

Gaat mijn smaak nu voor de verfijning? Hebben Cardhu, Dalwhinnie, Balvenie, Glenmorangie en al die andere frisse en fruitige whisky’s het roer overgenomen? Ik durf het niet te zeggen. Het kan immers ook een tijdelijke verandering van smaak zijn. De tijd zal het leren.

Wordt vervolgd.

 

Mijn top 10 van betaalbare whisky’s (26/1/2016):

1. Bunnahabhain 12 y.o.

2. Säntis Malt Edition Dreifaltigkeit

3. Bruichladdich Organic

4. Talisker 10 y.o.

5. Glenmorangie, the Original (10 y.o.)

6. Laphroaig 10 y.o.

7. Balvenie Single Barrel (15 y.o.)

8. The Benriach Dark Rum (15 y.o.)

9. Cardhu 12 y.o.

10. Glenmorangie Quinta Ruban (12 y.o.)

 

Kernoorlog

Geplaatst op 9 november, 2016 om 15:35 Comments reacties (0)

Voortschrijdend inzicht

Gisteren gekeken naar ‘The man who saved the world’. Indrukwekkend. Een Russische luitenant-kolonel heeft in september 1983 nachtdienst bij een commandocentrum met kernwapens. Tijdens zijn dienst slaat de computer alarm. Er zou een Amerikaanse kernraket onderweg zijn naar de Sovjetunie. Grote consternatie. Het personeel verwacht van de kolonel dat hij een beslissing neemt. Hij heeft twee minuten om te beslissen kernraketten in te zetten tegen de vijand, de VS. Uiteindelijk doet Stanislav Petrov niets – hij vertrouwt de computer niet - en voorkomt zo een kernoorlog.

Jaren later wordt hij uitgenodigd de Verenigde Naties toe te spreken en hij wordt in Amerika als een held ontvangen. Hij is de man die de wereld heeft gered, al is hij daar zelf een stuk bescheidener over. Op bezoek bij Kevin Costner – Petrov is een grote fan van de Amerikaanse acteur – vraagt Costner hoeveel doden er waren gevallen als Petrov wèl had besloten op de knop te drukken. Je ziet hem schatten. De ogen naar boven gericht telt hij de talloze doden als gevolg van de ontploffende kernraketten. Hij houdt het op de complete vernietiging van alle steden aan de Amerikaanse oostkust. Costner houdt het op 200 miljoen slachtoffers, aan beide kanten.

De Russische gepensioneerde militair is ervan overtuigd dat kernwapens (weer, ze zijn al gebruikt in 1945) gebruikt zullen worden. Het meest vreest hij terroristen die een of meer kernraketten buit kunnen maken. Als ze die gebruiken heb je een veel grotere ramp dan de aanslagen op de Twin Towers.

Ten tijde van Petrovs heldendaad tegen wil en dank geloofden de voorstanders van kernwapens nog in de nucleaire afschrikking. Omdat de Sovjet Unie en de Verenigde Staten tot de tanden bewapend waren zou een oorlog uitblijven. Want, val je aan dan krijg je enkele minuten later een hele lading kernraketten op je dak. Dan kijk je wel uit.

Nu is het beter om luitenant-kolonel b.d. Stanislav Petrov te geloven. Als er kernwapens zijn zullen ze vroeg of laat gebruikt worden. Voor gevaarlijke gekken werkt de nucleaire afschrikking niet. We mogen de militaire bases wel heel goed bewaken.

 

Nieuwegein

2 september 2015

346 woorden

 


Rss_feed